Aşka Kurulan Saatim – Muhammed İsa Öztürk

                                                                                                 Her akşam aşka kurulan saatim,

                                                                                                 Sabah Sana açtırırdı gönlümün halesini.

Hani uzaklardaydın, çok uzaklarda…

Çocukların hayalinde bile gidemeyeceği kadar uzaklarda…

Elimi uzatsam,

Dokunabilecekmişim gibi acılarına, özlemlerine, bakışlarına…

Kalp kalbe çayımızı yudumlayabilecek kadar,

Ellerini tutup cennetimize koşabilecek kadar uzaklardaydın.

Sonra…

Uzaklığına üşürdüm sıcak topraklarında muştularımın.

Sımsıcak gülüşünde üşürdüm,

Uyuyamazdım çoğu zaman.

Uyku, ölüp Sen’i bensiz bırakma korkusuydu bende.

Sonra Sana yanardım gökyüzü genişliğinde.

Gökyüzü sensizlik takvimi idi kalbimde.

Sensiz geçen her gün,

Bir yıldızın kurşun yemesiydi.

Kalbimden, elenmesiydi.

                                                                                                           Sonra Sana kurardım saatini kalbimin.

                                                                                                                  Zaman, Sana akardı, Sen bana.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir