Feribotun Günlüğü

Başını çektiğim bütün isyanların birgün
Usulca katlayıp uykulu yakalarından,
Bir feribot camına yaslanık vaziyetiyle seyrediyorum
Küskünlüğüme bihaber bir şehrin
Kıyıya çarpan yakamozlu sessizliğini.

Kendi içimde bir boşlukta tutunuyorum.
Alıp uykusundan bir kentin  paslanmış semtlerini
Sıska bileklerimde bileyliyorum.
Düşüncelerim atmosferde tüpsüz aylak.
Gözlerim klarnetin emektar parmaklıklarına,
Kulağım bir ahengin kollarına
Sürüklüyor varoluşçul endamı ile intiharını.

Yaşlı bir dilenciye giydirmişler koskoca kenti,
Cam kenarına kuruldu cebinde yakasız isyanı,
Yüzü sessizliğe vurdu ölülere yük olmadan,
Gözü boğazda boğuldu tüm gün.

Şehir küstahça küfrediyorken la tonunda

İki ayyaş kente küsmüş de

Kentin haberi olmamış.

Muhammed Usame ALPTEKİN

Hala yağmurda saçlarının bitkiler gibi uzadığına inanır

Feribotun Günlüğü” için bir yorum

  • 10 Eylül 2018 tarihinde, saat 20:00
    Permalink

    Bana bir şairi andırıyor bu mısraların. İmgelerin kuvveti ve güzel Türkçe ile ilerde kitaplara girmeli inşallah bu şiir, şiirler… Bahtın açık olsun.

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.