Firak

Karlar eridi, yaz geliyor Sultanım.
Ama ben bir firakın başlangıcındayım.

Seni sevdim diye mi bu firakım, Şahım?
Bu firak benimçün alevli dikenler gibi.

Sen’den firak derunuma zordur, Rahşanım.
Mevlana’nın Şems-i Tebrizi’den firakı gibi.

Pek bir meşakkatli, pek bir çetrefilli aşkım.
Firakın alevleri kavurdu kanayan kalbimi.

Kavrulan derunum Sana muhtac, Ser-Tacım.
Firakımın kavurduğu dilim lal, nefsim mani.

Denizlerin suları kavuruyor içremi, Şeyhim.
Ne itsem Sana olan susuzluğum geçmedi.

Rayihanı koklayınca tuzlar saçar kalbim.
Anlık bir ferahlama sonra bir nar bi’ş-şedidi.

Kavuruyor içten içe derunumu Kalb-tacım.
Ne ide Ahmedi bu firak içresinde Dil-şahım?

Ahmed Ufuk Özçiçek

"Biz Ahmedî ve Muhammedî bir insan-ı kâmil olmaya çalışan insan-ı acûzuz." Ahmedî

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.