Hakkıyla Yaşamayı Bilmektir, Ölümü Hatırlamak

Her nefis ölümü tadacaktır. Sizi bir imtihan olarak kötülük ve iyilikle deneyeceğiz. Hepiniz de sonunda bize döndürüleceksiniz.
(Enbiyâ/35)

Ölümü unuttuk; yaşamayı bilmeden, hayata gelişimizi keşfedemeden.
İmtihan için geldiğimiz âlemi bizim sandık. Ölümsüz sandık ruhumuzu. Kendimizi kandırdık.

Çocuktuk büyüdük, keşke hiç büyümeseydik. Gençtik ihtiyarladık, belimiz bükülüp de yüzümüz toprağa yaklaşınca anladık. Geldiğimiz yere dönecektik. Kimimizin beli bükülmeden, dimdik iken göçtük şu yalan dünyâdan. O genç göçüşler hiç örnek olmadı kalanımıza, yine devam ettik ölmeyecekmişiz gibi yaşamaya…

“İmtihandı dünyâ ve kendimize gelmezsek sınıfta kalacaktık.”

Hayat bir geçişti ve geçti gitti.
Tüm renkler solacaktı bir gerçek kalacaktı.
Seyyah olup gerçeği arasam
Önüme yine ölüm çıkacaktı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.