Hem-hâl

Hatırlar mısın? Dostlarla en son buluştuğumuzda konu çocukluğa gelip dayanmıştı da, cümlemin sonunda şu sözleri sarf etmiştim:
” İşte çocuktum, tamdım, mutluydum ve en sevdiğimi o anılara gömdüm. Belki bundandır o zamanlara yani çocukluğuma duyduğum özlem. ”

Sonra masada derin bir sessizlik olmuştu da sen onu şu sözünle bölmüştün:
” İnna lillâhi ve innâ ileyhi raciûn. ”

O an içimde bir serinlik hissetmiştim ve acım dinmişti. Yıllardır orada duran ve uyutmayan sıkıntı bir sözünle gitmişti. Sen neredeydin şimdiye kadar sahi, neden bu kadar gecikmiştin ki?

Sonra küçük bir geziye çıkmıştık, buralara yabancı olan gözlerim yeni yerler keşfettikçe ışıldıyordu adeta. Bunu bir dostum söylemişti, buraya geldiğimden beri bende bir farklılık varmış; gözlerim parlıyor, yüzümdeki tebessüm ise buna eşlik ediyormuş. Aynadaki suretimi gördüğüm zaman küçük bir şaşkınlık yaşamıştım, bunun bir sebebinin de sen olduğunu az da olsa anlayabilmiştim.

Sen farklıydın çünkü anlamlandıramadığım ama hissettiğim bir şey vardı sende. Bunu belki de zamanla anlayabileceğimi düşündüğümden olsa gerek çok üzerine düşmemiştim. Sonra gezimiz bir kalenin surlarına kadar dayanmıştı ve o surlardan masmavi denizi izlerken yanıma sessizce gelip bembeyaz zarfa sarınmış bir mektup uzatmıştın elime. O mektup şu an elimde, okudukça o anı yeniden yaşıyorum. Şu satırları heyecanla günceme not edişimi nasıl unutabilirim ki zaten:

Mektubunu ellerime bıraktığın an dil sükûta erdi. O banka oturup okumaya başladığım zaman dünya durdu sanki… Kelam kelam duygularını o kadar güzel dizmiştin ki kâğıda, diğerlerinin uzaklaşıp senin az ilerideki bankta oturduğunu fark edememiştim bile. Zarfın içerisine bıraktığın kâğıda cevap yazmamı istemiştin, kalemi elime aldığımda sadece şu kelam dökülmüştü gönlümden; Elhamdülillah.

Sana kâğıdı uzattığımda, martılar gökyüzüne kavuştu. O şen seslerini hala duyumsuyorum kulaklarımda. Biraz ilerleyip durmuştum, sonra arkamda o güzel sesin yankılanmıştı;

Elhamdülillah.. Her şeye, gelişine, sevgini gönlüme nasip edene.
Hoş geldin, sefa getirdin ömrüme.

Merve Kaya

'' Nokta büyüklüğündeki dünyada, bir zerre! '' ( Blog: https://uzletgah.wordpress.com/ ) ( İnstagram: @mrvenurkya )

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.