Hiç Olmaya Var Mısın?

Ey insan! Nefsin aldanmalarına katılma!

Bak güneş her gün doğuyor.

Sevmek yürek ister, ey can!

Kapılma nefsin gülüşlerine!

Doymadı mı kalbin günahtan?

Ah, genç kardeşim!

Ölümün unutulduğu bir çağda yaşıyorsun.

Ölümün sevilmediği, nefret edildiği…

Sen günahlara karşı dik duramıyorsun.

Sessiz bir gecenin karanlığında ağlıyorsun.

Biliyorum, biliyorum, biliyorum.

Sen seni etkileyen çevreden kurtulmak istiyorsun.

Sayısız yıldızlar gibi etrafa savruluyorsun.

Biz bizi tanımıyoruz, ey dost!

Gökyüzü, yeryüzü ve tüm varlık zikir’de.

İnsanlığın son sözünü anlatmaya geldik ya!

Dünya denen bir sel rüzgarı gibi

Ateşe bakan bir ölüm düşün, kardeşim!

Birikmiş bir gül suyu misali kurumuş gönül, bağır yanık!

Kurtulmak istiyorsun deniz gibi görünen yalandan.

Ve son olarak sessizliği özlüyorsun.

Fırat Ayhan

Bu dünya sırlarla dolu ve bu sırlar içinde yaşayan biri...

Hiç Olmaya Var Mısın?” için bir yorum

  • 25 Mart 2018 tarihinde, saat 12:21
    Permalink

    Herşeyin farkındasın ama dalıp gidiyorsun bi girdabın içine çırpındıkça çıkacağını sanıyorsun batmaktan habersizce.
    Eyvah diyorsun Eyvah ben kul olamadım be doğruyu bulamadım işte et can o anda dönüyor yolun o an bence ölümün en hoş olduğu an çünkü hatanın farkına varmışsın ama ondan kurtulamamktan korkuyorsun ve işte o an şimdi ölebilirim diyorsun…
    ey can şimdi ölebilirim…

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.