İlmek İlmek Ömür

Kaç mevsimin beşiğini salladı eli bastonlular semti.
Şimdilerde bir Vefa, bir Kuzguncuk misali
Tek ve tük.
Yalnızca o semt farkında mevsimlerin geçişinin.
Yalnızca o semt farkında bir mevsimin.
Kendini soyutlamış ve mutlu.

Ben de bir baston buldum.
Aradım o semti durdum.
Yüzüm genç belki fakat
Kırışıklıklar var ruhumda.
Bastonla bile zor ilerliyorum.

Deyince
Aralandı arka çarprazımdan, en kuytudan bir kapı.
Bir baston reisi, semtini açtı
Sonra
Bastonun, dedi, eskimemiş.

Giremedim
Ki yaş almanın da bir adâbı varmış, bunu öğrendim.

İnsan yaş alırmış ama o yolda yaşını toplarken, hüzünlerini, umutlarını ve mutluluklarını da toplarmış.
Yaş almak, eskitmekmiş her toplayışta bastonunu.
Girdiğin tümsekte, çıktığın yokuşta, hayatın akan sularının durgunlaştığında bile bastonlu olmak ayrıcalıkmış.

Yaş almak, ölüme yakın olmak değil,
Soluduğun havanın daha çok farkına varmakmış.
Mevsim geçitlerinin arasında bastonunla yardım etmekmiş ağaçlara.
Sabit bir düzende at gibi koşturulan insanlara ve insanlığa, aksi olmakmış.
Yürümeyi unutup metrodan otobüse koşan iki bacaklı bacaksızlara karşı, bastonunla gezmekmiş dünyayı.
Dişin olmasa bile, gülmeyi sevmekmiş mesela.
Gençliğindeki güzelliğinden eser kalmasa da bayramları ayna başına geçip traş olmayı özlemle ve heyecanla beklemekmiş.

Kapıyı aralayan bastonlu semt sakini
Bir bakışıyla bile ne dersler verdi?
Elleri kaç vefasızlığın kırışmış haliyle doluydu hatırlamıyordu.
Kulağı sıkıldığı yalanları artık duymak istemediğinden sağırlıkta huzur buluyordu.
Birbirlerini görünüşe göre yargılamamayı çoktan başarmışlardı.
Aynalara barışık,
Hüzünle karışık,
Mutluluğa dolaşık
ilmekler gibiydiler.
Sevdiler güneşli olmasa da havayı.
Şükrettiler ekinler don yese de.
Ve soba başları…
Hep bi’ alışık sohbete…
Hep bi’ şirin tebessüm hali…
Şimdilerde bir eski hatıra anlatır gibi…

İlmek ilmek örülen bu hayat yokuşu,
Taşıdı bize kışı ve yazı.
Kimi zaman ilmek kaçtı.
Kimi zaman yeni ip eklendi.
Eksilen ilmekler sonrasında şükrü dile getirdi.
İlmekler eksilir ama her zaman tamamlanır örgü.
Çünkü o ilmeği kurtarmak senin elindedir.
Ya kurtarır eski yoluna devam edersin
Ya da bozar, en baştan yeni bir hayata başlarsın.
Her türlü şükür halidir
Bastonlular semti gibi…

Gizem Yurdakul

Kul ve kül olmaya dair bir mahlukat.

İlmek İlmek Ömür” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.