Işktan İçre

Esrar-ı sebilde tutulmuşam ba-hayret aşka.

Işk eylemek çün vacibdür gitmek şehr-i aşka.

Şehr-i aşkta eyler şahlar ziklrullah-ı a’la.

Ne ide Ahmedi acziyet içresinde duçar hala.

 

Bahr-ı enginde ıssız ve sıcak bir ceziredeyim.

Ne pişsem farkındayım ne yansam ne erisem.

Ham kalmışam hayatta keşf u irfana, biçareyem.

Ne ilmime amilim ne de fakr u acize bir hadim.

 

Diyar-ı ışktan göçmüşem, bir yaralı bülbül gibi.

Hasret u hicran içresinde kalmışam divane gibi.

Bana mecnun derler ışktan içreyem Kays gibi.

Leyla’dan içre bir ben, benden içre bir Leyla gibi.

 

Esrar:Sırlar, Sebil:Yol, Ba: Osmanlıca’da ile manası katmak için kullanılır., Ba-hayret: Hayret ile, Işk:Aşk, Şehr-i aşk:Aşk şehri, Duçar:Düşmüş hal, Bahr-ı engin:Geniş deniz, Cezire:Ada, Keşf: Tasavvufta bir ledünni bir ilmin adıdır., İrfan: Tasavvufta Allahu teala’yı tanımak, Amil:Çalışan;yapan, Biçare:Çaresiz, bi: Osmanlıca’da sız-siz anlamı katmak için kullanılır., Fakr: Tasavvufta hiçlik makamının Osmanlıca’daki adıdır., Aciz: Güçsüz(Bikuvve), Hadim:Hizmet eden, Diyar-ı ışk: Aşk diyarı, Hasret:Özlem, Hicran:Ayrılık,

Ahmed Ufuk Özçiçek

“Biz Ahmedi ve Muhammedi bir insan-ı kamil olmaya çalışan insan-ı acuzuz.” Ahmedi

Işktan İçre” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir