Kaderi Kadar Özgür Kuşlar – Muhammed Usame ALPTEKİN

 

“Kuşlar özgür mü?” demiştin.

Özlemin gökyüzü ve kanatlarıydı.

Bir ayaklanmanın fitili yatmaktaydı

Alacakaranlık gözbebeklerinin diplerinde.

 

“Kuşlar özgür mü?” demiştin.

Niyetin, özgürlüğe kanatlar çizmekti.

Aklında kanatlı düşünceler,

Kahkaha sırçalarının arasından sıyrılıp

Göğü delecek kudreti bulunca damarlarında:

“Kardeşlerim!” dedin.

Adı konulmamış diyarlar keşfetmeliyiz.

Dizlerimizdeki kan

Ayak basılmamış toprağa çatmalı!

Bizleri çığlıklar arasında bekleyen

Ölümün kucağına doğmuş nice evlatlar,

Nice analar var, gözlerinde şafak karamsarlığı.

 

Kavuşmak hasretini dindiremedik.

Bu devrimci duruşun ardında

Dalkavukça yaşantılardan başka

Bekleyecek olan kimse olmadı.

Siper almış terli asker kılığında,

Vakarlık akarken duruşundan

Damarlarındaki korkuyu gizleyebilen

Başı öne eğik gençlerin düşmedi yolu.

 

Sesimiz sessizliği delecek,

Zulme güç yetirecek kadar kavi.

Lakin sağırlık denen kahredici illet

Sinir damarlarımızı tekmelerken

Şafağın siperinde kaç gün bekledik.

Kaç ümitsiz gece boğmaya çalıştı

Boşlukla cebelleşen gözlerimizi.

 

Direnebilmek gücünü elinde barındırmak,

Olmasa içimizdeki beklenen ebedi yurt arzusu

Katlanır acılar değil şu çılgın kamçıları toplumun.

“Güzel günler yakın.” dedim.

Gözlerin yeni bir ayaklanmanın peşindeydi.

  

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir