Ölü Harfler Mezarlığı

Lanetli bir sokak,
Kaldırımlarda leş kokuları,
Boğuk bir ses inletiyor geceyi.
Sıkılgan bir mum alevini savuruyor.
Bir ay düşüyor tozlu pencereye.
Kırık camlar üşüyor.

**
Kendi boğazına kuşku eken yarınlar
Kemiriyor düşleri.
Yıkılmış evlerin tavan aralarında geziyor
Aç kurtlar.
Kadehten kaçan bir adam gölgesiyle kavgalı.
Dişlerini kemiriyor.
Ölü harfler mezarlığı ölüm sessizliğine bürünüyor.

**
Yine bir imtihanla yüz yüze kadın.
Hiç olmadığı kadar kötüye giden sesi
Ziyadesiyle buğulu ve tedirgin.
Bohçasında bıraktığı sadece nefesi.
Tutuşan kirpiklerini peşi sıra yırtıyor şimdi.

**
Ulu orta gülümseyen kim varsa
Günahının tövbesiyle meşgul.
Celladın çağrısı ayak uçlarımızda.
Debelendikçe yaralayan kör bıçak,
Müstear ayrılıklar,
Yitip giden suskunluğa gebe.
Tek kelimeye muhtaç dudaklar.
Sancılar, kalabalıklar ve mahşer.

Arif Olgun YEŞİLYURT

Önce Okur sonra Yazar/ Münzevi bir Derviş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.