Ölüme Dair

Bakacağım tadına elbet soğuk bir aşın.

Ufalanırken elde bedenim ekmek gibi

Kızaran gözleriyle akranım, arkadaşım

Hatırlayacak. Kimdir bu sofranın sahibi?

 

Anı yüklü bulutlar boşanacak bardaktan.

Şiirim, mücadelem, dostluğum sulanacak.

Bir şimşek çakar gibi ayrılarak hayattan

Ben öleceğim, zaman durmaksızın akacak.

 

Evet, hakikat keskin, hakikat akla bıçak.

Yıllar yılı ağzımda dolaştırıp durduğum

Bu sözcükler ruhumun sürgününde bir kaçak

Eşyada arar iken mezarlıkta bulduğum.

 

Benim mi bana ait olan her şey gerçekte?

Saatim, giysilerim, vaktim, ömrüm, tarağım…

Kitaplar arasında kaybolan çiçek gibi

Solacak hatıralar, dünyadan kopacağım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.