Pardon Ama Attığınız Kurşun Değil Çiçektir

Ellerim toprağa değdi sonunda.

Bu his…

Bu şey gibi…

Yüzümde is karası bahtım gibi…

Arkamda yazması yaldızlı bekleyenim…

Kulaklarım asık suratlı huysuz biri gibi sağır.

Beynim dizlerimi çalıştırmıyor, yenik.

Evet, hatıralarımla meşgul…

Mahallede gazozuna maç yapan çocuklar; bakın sizin için yerdeyim.

Bakın, bakın önümde yatan biri var.

Merak etmeyin karnımız tok ama biraz ölüyoruz, değer.

Barut kokulu elbisemi idare edin

Üniformam kana bulanmış

Kırmızı yakışır derler.

Yakışmış değil mi?

Biraz yüzüme bulaşmış ama böylede seversiniz beni değil mi?

Ben sizi hep sevdim.

Ben sizi Allah seviyor diye sevdim.

Oyunu yarım bırakmayın ama.

Halime bakıp ağlamayın hiç…

Ben oyununuzu bozanlardan birkaçının oyununu bozdum.

Belki inanmayacaksınız Çanakkale gibi bozdum.

Gidiyorum diye üzülürseniz Şems’i hatırlayın, Mevlana olursunuz…

Hemen gittim sanmayın Şems gibi.

Ama hemen gidecek gibiyim.

Tekmil verecek kadar canım ya var, ya yok.

Hayır, Ömer Halisdemir’i anacak kadar bile çok var.

Kavuşmak hiç bu kadar yakın olmamıştı..

Yâr ile iken bile…

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir