Tekleme Tekerleme

Başladığın kadar
Başladığın zaman, özgürsün.
O başlangıca gelmek
Meselesi tüm adımların.

Ufuk, hizalı.
Gök, yerli ve yüzlü.
Olağan bir durum yok gibi
Perdeli gözlerden ve kalplerden başka.

Çizgisel yüz hatlarının haritasında gezinirken
Çarptım bir altmışlar tabelasına
“Hâyâ” yazıyordu, “en güzeli”.
Soludum işte şimdi
Geçmişe özlem şiirini.

Aydınlık yarınlar dedikleri
Neden hep karanlık?
Bir yandan “Tuttum, tamam” derken
Diğer taraftan saçlarımı çekiştiriyor
Batıya batmış keskin nefesliler.

Ey kapı, açıl artık
Işıldayan hâyâlı sokaklara!
Ben “Açıl susam, açıl!” bilmem.
Sen öğret, Rabbinin vaadini onlara!

Avuçlar boş, eller kalemsiz.
Dillerde kelâm eksik.
Gönül denizinde kâmil hâl.

Suratlar gördüm kalın halatla sarılı, aşağı hizalı.
Eller gördüm, zincirlenmiş
Vakumlayıcı bir kutuya acımasızca bağlı.

Ki bu vakum; sana, bana, öze.
Başka kime? – Kara kediye.
Kara kedi nerede? – “Story”de.
Story nerede?- Takipçilerde.
Takipçiler nerede? – Şişman egoda?
Ego nerede?- Ruhu, bedeni yaktı, yıktı, kül etti.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir