Vicdan

“Çıban bitmiş bir yürekte
Vicdandan eser kalmışmıdır ?

Dört nala koşar içimdeki çığlık
Ruhumda bir atlı
Çoban yıldızına aşık”

Gecenin hüznüydü, gündüz vakti yüreğimde hissettiğim. Bir çocuğun inlemesiyle kendime geldim.
Savaşın ortasında sessizce ağlayan bir çocuk. Oyunlar oynaması gereken sokaklarda, istemeden büyümüş, büyümeye mecbur edilmiş bir çocuk.
Sanmayın ki çaresiz, sanmayın ki size muhtaç… O çocuğun ruhunda, ona sahip çıkan Rabbi var.

Ey yüreğinde cenneti barındıran çocuk
Nasıl da sitem var bakışlarında
Başımı kaldırıp bakamam sana
Gözlerinde ölüm var

Şimdi sen konuş, sussun insanlık
Yüreğinin feryadı arşı coştursun
Ellerin semada boynun bükük
Tek yalvarışın Rabbine olsun

Ey Peygamber çiçeği
Sen aç tüm çiçekler solsun
Kalbinde insanlığı öldürenler
Uğrunda feda olsun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.