Büyük Lokma – Rüveyda Sare YILDIRIM

Sevdik,

Attık içimize. 

Böyle yemiş olduk biz de

En büyük lokmayı… 

Konuşmadık,

Konuşamayız da zaten…

Bu böyledir. 

İçinde küçücük sevinç…

Kazınır yürek,

Kıvranır acı,

Sustuk…

Kanadı kelimeler,

Kanatları yok…

Dar gelir gökyüzü. 

İçine gömülü semâ… 

Çırpınamadılar,

Düştük…

Deniz çok. 

Ayağın kayar,

Her yer ıslak. 

Yer yer yosun… 

İşleri bitmiş,

Yılan yok. 

Boğulduk…

Başladı rüya, 

Son fanîlik… 

Açılır gözler,

İlk soru namaz. 

Duyduk…

Okundu sevmek selâsı. 

Musallâ hazır. 

Başımıza mezar taşları değdi. 

Dökülünce taneler,

Toprak olduk…

Başka soru?

Cevap kırıntı…

Sola yaklaştı kitap. 

Hata büyük… 

Sevdik,

Attık içimize. 

Böyle yemiş olduk biz de

En büyük lokmayı…

Konuşmadık,

Konuşamayız da zaten…

Ben şehadet ederim ki

Gittik…

Diriliş, yakın…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.