Değil mi?

 

Kendimle yürüyüşe çıktım,

Vardım bir denizin kıyısına,

Düşünmeye başladım dibe vurasıya.

 

Ne oldu da değiştik birden,

Görünmüyor ellerimiz günahın kirinden,

Kurtuluyoruz birinden ama batıyoruz derinden.

 

Uçsuz bucaksız gökyüzü,

Uçsuz bucaksız deniz,

Ve uçsuz bucaksız sorgulamalarım…

Kafamdaki soru işaretlerini,

Bilmem hangi muammaya salarım?

 

Neydi tüm bu olanların sebebi,

Terk ettiğimiz için mi edebi?

Davranışlar bambaşka ama

Verilen öğütler hep edebi…

Şurada ellerini gökyüzüne açan,

Benim, değil mi?

Gözyaşlarını bilmem de,

Eller benim, değil mi?

 

Her insan günahkar,

Ama sence tüm bu hataların müsebbibi,

O, bu, şu, değil mi?

 

 

Habibe Nur Erdem

Oksijen niyetine yazı yazar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.