Gece – Merve KAYA

Ağlama havası kol geziyor odanın içinde,

Ağır bir gece sisi, sinmiş kalbin üzerine.

Beyin silmeye çalışsa da bulanır olmuş sisin rengine,

Kara bulutlar sarmış dört bir yanını ruhun,

Gözler direnişe geçse de,

Sızlar olmuş burnun direği,

Hayaller sandalında yüzer olmuş umut,

Alabora olacakken asılı kalmış kader şelalesinde.

Hayat diye inleyen nağmeyi,

İşitmez olmuş kulaklar,

Bedenle ruh arafında kalmış yürek;

Sükûtun yankısında,

Pervazındaki kuşlar sonsuzluğa uçmuş.

Sabır denizindeki,

Zerrelerin içerisinde kaybolmuş…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.