İçimdeki Umut Sarayı

Karamsarlık ülkesine doğru ilerliyoruz,
Sevgiden eser yok yollarda,
Kin ve nefret hüküm sürüyor orada,
Savaş veriliyor hep kötülük adına,
Hayaller tükenmiş akıl bankasında!

Ümit yerin yedi kat altına sürülmüş,
İyilik kendini çöllere vurmuş,
Cehennem gökten yere inmiş adeta!
Zebaniler karşılıyor ülkenin kapısında.
Damga vuruluyor iyimser gönüllere,
Üzerimizde simsiyah bir sis dolanırken,
Çemberler kuruluyor etrafımızda.

Kulaklarda bir ses yankılanıyor aniden,
Ateş kazanları fokurdamaya başlıyor
Umut ülkesinin askerleri tek tek içlerine atılıyor
Feryat sesleri ciğerleri yakarken!
Kimse yerinden kıpırdayamıyor.

Gözler kapanıyor bir anda,
Gül kokusu sarıyor her yeri,
Sevgi elçileri geliyor bembeyaz atlarıyla…
Can bedene kavuşuyor o anda,
Karanlık aydınlığa bırakıyor yerini!
Umut sarayları kuruluyor.
Sevgi hüküm sürüyor artık dünyada.

Merve Kaya

'' Nokta büyüklüğündeki dünyada, bir zerre! '' ( Blog: https://uzletgah.wordpress.com/ ) ( İnstagram: @mrvenurkya )

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.