Rüzgarın Aylak İzi

Rüzgarın Aylak İzi

Rüzgarın aylak izi denk geliyor,

Gurbetteki vakarlı yüzüme.
Boynumda gök perdeden büyük ve umutsuz bir yumruyla.
Boynu kalın adamların uzun cümleleri dolanıyor cesedimin lanetli menziline.
Kelimelerin içi gelip ayıklanıyor bir diş ile.
Ben her şeyin hatırına
Ben her şeyin hatırına bakacak kadar dolandım ayaklarıma.
Böyle gecelerde bazı şiirler geçmiyor bizim evimizden.
Ve hala ben.
O pencereden aynaya isabet eden acıyı hesap edebiliyorum.
Boynu kalın adamların şiirleri okunuyor dağların üstüne oturtulmuş kentlerde.
Silikleşiyor ayrılıkların ardındaki rüzgar.
Mendilin ucu bala düşüyor.
Sirke zehr oluyor.
Yazık deyip kapaklanıyorum aylaklıklarıma.
Hala bazı şiirler okunmuyor bizim fıtratımızda.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.