Saba Rüzgarı

Bir saba rüzgarı gibi esti İslambol’a.
Eyyüb El-Ensari gibi oldu şerif orada.
Ne güzel asker ne güzel bir komutan,
Fethetti İslambol’u şeyhinin duasıyla.

Ne azab ne de katliam günüydü o gün.
Şanlı orduya, şanlı şaha bayram bugün.
Rahmet gökten yağan yağmurdu nâsa.
Müşerref bir medeniyet İslam etti dün.

İlm u irfanı yaydı İslambol’dan dünyaya.
Devlet-i ali Osmani hikmetle oldu cihanda.
Hem âlim, âmil, hâdim hem pür-irfan o.
Ne vakit derunu titretmedi ki ikramıyla?

Ya Rabbi it evlad-ı İslam’ı çeşm-i cihan!
Ola ibadın pür-ba-hikme ba-sebil-i irfan!
Ne ola ki ola def’aten İslam cihannüma!
Kıl ya Rabb Ahmedî’yi hadim bu yoldan!

İslambol: İstanbul’un Osmanlı’daki ismi, Nas: İnsanlar, İlm u irfan: İlim ve irfan ( ortadaki ve manasına gelen “u”dan önce ve sonra tire konulmaz.), Devlet-i ali Osmani: Yüce devlet Osmanlı, Pür-irfan: İrfan dolu, Derun: Kalb, İt: Et, Çeşm-i cihan: Dünyanın göz bebeği veya Dünyanın gözü, İbad: Kullar, Pür-ba-hikme: Hikmetle dolu, Ba-sebil-i irfan: İrfan yoluyla, Def’aten: Tekrar, Cihannüma: Dünya atlası

Ahmed Ufuk Özçiçek

"Biz Ahmedî ve Muhammedî bir insan-ı kâmil olmaya çalışan insan-ı acûzuz." Ahmedî

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.