Şiyir-4

Düşlüyorum ve öyleyse varız
Kentin kamburlarında yanan kaldırımların
Üstüne yağıyor acelecilik yağmurları
Düşlüyorum ve öyleyse varız
Akşamüzeri filintalar geçiyor dumanlı sokağımızdan
Avuçlarında gülümseyen mendiller kadınların
Direniş fişekleri patlatılıyor gökyüzümüzde
Çocuklar koşuşturuyor, ellerinde buz
Ceketlerinde yama, saçlarında Gatsby çocukların

Düşlüyorum ve öyleyse varız
Kendimi geceye katabilmek için
Zihnimde cıvıldaşan kuşları selamlıyorum
Ve seyyar satıcıların sesleri işitiliyor uzaklardan
Onlar yarı kaçkın aklımın ve bir beldenin huzurudur
Soruyorum onlara hangi tarihin takviminde bıraktım evlatlarımı

Düşlüyorum ve öyleyse varız
Sancılarımızdan umut yapmayı öğretiyor hayat
Gözlerimizden beklenilesi duraklar
Dumanı üstünde bir gençlikle yol alıyoruz
Yaşam bütün mazeretleriyle önümüzde bir duvar
Aşkın bir içtenlikle söylüyoruz şarkımızı
Düşlüyorum ve öyleyse varız.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.